استروئید

مسترون

دوز موثر مردان : 200 تا 600 میلیگرم در هفته

دوز موثر زنان : 50 تا 100 میلیگرم در هفته

نیمه عمر دارو: 2 تا 3 روز

زمان ردیابی دارو در خون : 3 هفته

مسترون استرویدی هست که در سال 1970 توسط شرکت سینتکس تولید شد ، البته زودتر از این ها تولید شده بود اما تا 1970 به هر دلیلی عرضه جهانی نشده بود.

مسترون حدود 2 دهه در بحث درمان سرطان سینه غیر قابل جراحی موفق عمل کرد و همچنین در دوره های کات بدنسازان پیدا میشه.

دروستانولون پروپیونات یا همون مسترون یک مشتق از dht هست در واقع مسترون همون هورمون DHT هست با این تفاوت که در جایگاه کربن شماره 2 یک گروه متیل به اون اضافه شده ، این کار باعث میشه که دارو در برابر آنزیم 3 هیدروکسی استروید دی هیدروژناز مقاوم باشه و از بین نره، این آنزیم در عضله اسکلتی وجود داره، البته باید گفت که این کار خاصیت آنابولیکی این استروید رو هم بسیار بالا میبره. همین تغییر ساده در هورمون دی هیدروتستوسترون مسترون رو ایجاد میکنه که یک استر پروپیونات هم بهش وصل میشه تا زمان رهایشش رو کنترل کنه.

از لحاظ کاربردی مسترون تنها استرویدی هست که خاصیت آنتی استروژنی بسیار زیادی داره ، نه تنها این دارو خوای استروژنی نداره بلکه تو بدن به عنوان یک آنتی استروژن عمل میکنه. در واقع یکی از پروتوکل های دارویی برای درمان سرطان سینه غیر قابل عمل ترکیب مسترون و تاموکسیفن در زنان یائسه بود که از شیمی درمانی هم بهتر عمل میکرد. همین موضوع میتونه برای بدنساز ها حائز اهمیت باشه چرا که اگر در دوره درستی ازش استفاده بشه این دارو میتونه با خواص ضد استروژنی که داره به بدن ظاهر سفت و خشکی بده.

مسترون به صورت کلی از اعداد انابولیکی آندروژنیکی پایینی برخوردار هست اما این یکم غلط اندازه چرا که خود DHTکه پایه اصلی مسترون هست 5 برابر از تستوسترون آندروژنیک هست و میل چسبندی بسیار زیادی با گیرنده آندروژنی داره و میتونه اثراتش رو از این طریق بزاره.

مسترون هیچ وقت به عنوان یک عضله ساز قوی مطرح نبوده و در هیچ یک از بیماری هایی که عضله از دست میدادن به عنوان دارو عضله ساز استفاده نشده، همیشه این دارو به عنوان داروی کات استفاده میشده.

بدون شک از مسترون باید در دوره کات استفاده کرد، اما برای اینکه بشه تاثیرات این دارو رو روی بدن دید فرد باید بسیار درصد چربی پایینی داشته باشه. بخاطر همینم هست که دیده میشه مسترون در آخر دوره کات و امادگی مسابقه استفاده میشه که اون یک مقدار چربی باقی مونده رو هم از بین ببره.

از لحاظ قدرت هم مسترون میتونه تا حدودی در دورانی که رژیم سخت فرد قدرت اون رو کم میکنه کمک کنه تا فرد بتونه تمریناتش رو به نحو احسنت انجام بده.

عوارض مسترون هم مثل بقیه استروید های خانواده DHt هست که بسیارش بستگی به حساسیت فرد داره، همچنین عوارض قلبی عروقی که وجه مشترک همه استروید ها هستن رو هم به همراه داره.

مسترون میتونه به طور معنی داری تستوسترون طبیعی بدن رو سرکوب کنه و مصرف تستوسترون همراه مسترون یکی از الزاماته و حتما بعد از اتمام دوره باید PCT انجام بشه.

از لحاظ عوارض کبدی هم مسترون هیچ سمیت برای کبد نداره.

مقدار دوز مصرفی این دارو معمولا بین 200 تا 400 میلیگرم در هفته هست که معمولا در 6 تا 8 هفته آخر دوره استرویدی استفاده میشه.

دوز مورد استفاده در درمان سرطان سینه هفته ای 300 میلیگرم به صورت یک روز درمیون بود که این دوز باعث ایجاد صفات ثانویه در زنان میشد اما خوب بلاخره بهتر از سرطان بود.

در خانوم ها دوز بین 50 تا 100 میلیگرم در هفته میتونه بیشترین مقداری باشه که بهش احتیاج دارن و معمولا بیشتر از این عوارضش رو بیشتر نشون میده.

  1. Marin P, Oden B, and Bjorntorp P. Assimilation and mobilization of triglycerides in subcutaneous abdominal and femoral adipose tissue in vivo in men: effects of androgens. J Clin Endocrinol Metab 80: 239-243, 1995
  2. Rebuffe-Scrive M, Marin P, and Bjorntpor P. Effect of testosterone on abdominal adipose tissue in men. Int J Obes 15: 791-795, 1991.
  3. Xu XF, De Pergola G, and Bjorntorp P.Testosterone increases lipolysis and the number of beta-adrenoceptors in male rat adipocytes. Endocrinology 128: 379-382, 1991.
  4. Eur J Cancer Clin Oncol. 1983 Sep;19(9):1231-7.
  5. Cancer Res. 1982 Nov;42(11):4408-12.
  6. Gan No Rinsho. 1986 Apr;32(4):345-8. Japanese.
  7. Khirurgiia (Sofiia). 1987;40(6):80-6. Bulgarian.
  8. Sem Hop. 1982 Sep 23;58(34):1919-23.
  9. J Clin Endocrinol Metab. 1965 Apr;25:476-9