علم تغذیه

آسپارتام

شیرین کننده های مصنوعی–شامل نوشابه های رژیمی یا انتخاب آنها به جای نوشابه های معمولی،مطمئنا  میتونه استراتژی خوبی برای تحت نظر داشتن وزنتون و یا حتی کاهش اون باشه.شیرین کننده های مصنوعی ارزش غذایی و کالری صفر دارن و بعضی از آنها مزه ی خوبی هم میدن.یکی از این شیرین کننده ها آسپارتام هستش. در واقع آسپارتام در هر گرم ۴ کالری داره ولی چون ۲۰۰ برابر شکر های معمولی شیرین تره، مقدار کمتری از اون برای شیرین کردن مواد لازم میشه.برای همین، انتخاب آنها به جای نوشابه های معمولی انرژی کل دریافتی را کاهش می‌ده که باعث کاهش کالری روزانه،یا همون چربیسوزی(اگر در کالری منفی باشید) میشه.

اما سوالی که مطرحه اینه که استفاده از اون خطری ندارد؟ آسپارتام رو ،FDA اول در سال ۱۹۷۴ بر اساس داده های بیشمار آزمایشی تایید کرد-از آزمایشگاه ها و کلینیک های آمریکا گرفته تا بیش از ۹۰ کشور دیگه -همگی بی خطر بودن اونو برای مصرف انسان اثبات کردند.(1) جالبه که بدونید آسپارتام فقط در موادی که حرارت ندیدن قابل استفاده ست چون که در موقع حرارت دیدن اون شیرینی خودشو از دست میده.

اما سوال اینجاست که چرا مردم انقدر درمورد آسپارتام یا به طور خاص نوشیدنی های بدون قند بدبین شدن؟ بیشتر به خاطر تحقیقات اندکی که روی موشها انجام شد و مشاهده شد آزادسازی آسپارتام با طیف وسیعی از سرطانها در موش ها همراهه.  اما به نقل از انجمن سرطان آمریکا (۲) در تحقیقات انسانی ای که درباره ارتباط مصرف آسپارتام و سرطان انجام شده هیچ رابطه ای به دست نیومده. به خاطر همینم هست که سازمان غذا و دارو اروپا هم مصرف آسپارتام رو بلامانع دونسته. (۳)

نکته اینجاست که آزمایشها نشون دادن که اون میزان دوز های آسپارتام که به انسان لطمه میزنه خیلی بیشتر از مقداریه که یک فرد میتونه در طول یک روز مصرف کنه. دوز مناسب تایید شده توسط FDA برای آسپارتام 50mg در هر کیلوگرم از وزن بدنی میباشد-تقریبا برابر با مصرف ۱۸ الی ۱۹ قوطی نوشابه رژیمی. حواستون باشه که این ماکسیمم دوز بی خطر برای مصرف آسپارتامه.

تنها موردی که مصرف آسپارتام توش ممنوعه افراد با بیماری pku هستن که فنیل آلانین زیاد توی خونشون دارن. این یه بیماری ژنتیکی و مادر زادی و از بدو تولده.

تحقیقات روی موش ها نشون داده(۴) که در دوز مصرفی خیلی بیشتر از میزان توصیه شده ، احتمال سرطان های lymphomas,leukemis و تومور های سلولی کلیه ای و سرطان های دیگه افزایش داشته ،اما چیزی که در سال بعد از این مقاله توسط همین دانشمندان مطرح شد این بود که جوندگان و انسانها شباهت های متابولیکی دارند ولی مکانیزم هایی که بدن ما برای تجزیه آسپارتام و اجزای دیگر مرتبط با آن استفاده میکنه با جوندگان تفاوت داره. برای همین هم این قضیه باعث شده که بسیاری از تحقیقاتی که روی آسپارتام ، مقایسه ای بین انسانها و موشها انجام دادن ،  غیر قابل قبول باشه.

در پایان باید گفت که تحقیقات معتبری که روی چندین هزار نفر انجام شده ، هیچ ارتباطی بین سرطان و مصرف آسپارتام در انسانها مشاهده نشده.(۵) (۶)

1.https://www.fda.gov/food/food-additives-petitions/additional-information-about-high-intensity-sweeteners-permitted-use-food-united-states

2.https://www.cancer.org/cancer/cancer-causes/aspartame.html

3.https://www.efsa.europa.eu/en/topics/topic/aspartame

4.First Experimental Demonstration of the Multipotential Carcinogenic Effects of Aspartame Administered in the Feed to Sprague-Dawley Ratsis,Morando Soffritti, Fiorella Belpoggi, Davide Degli Esposti, Luca Lambertini, Eva Tibaldi, and Anna Rigano,Published:1 March 2006

5.Systematic review of the relationship between artificial sweetener consumption and cancer in humans: analysis of 599,741 participants;A. Mishra ,K. Ahmed ,S. Froghi ,P. Dasgupta

6.Aspartame, low-calorie sweeteners and disease: Regulatory safety and epidemiological issues;MarinaMarinovich,2013